Działalność apostolska

Działalność jednak powinna zawsze wypływać z wewnętrznego zjednoczenia z Bogiem, ugruntowywać je i pogłębiać.§133 Główne formy naszego apostolstwa powinno być prowadzenie wśród ludzi życia ewangelicznego, opartego na miłości, ubóstwie, prostocie i pokorze. §135 Wszystkie prace podejmujemy w duchu franciszkańskiej małości jako służbę w Kościele i dla Kościoła. §136 Żadna zewnętrzna działalność nie może "gasić ducha świętej modlitwy i pobożności, któremu powinny służyć wszystkie sprawy doczesne" (Reg.18) §137 Każda z nas, niezależnie od wieku i zdrowia, bierze udział w pracach apostolskich Zgromadzenia przez modlitwę, cierpienie i ofiarę życia. §144 W duchu służby odczytujemy znaki czasu i chętnie podejmujemy te działa, które w danym czasie okażą się Kościołowi najbardziej potrzebne. §143 Mając na uwadze słowa Zbawiciela, że cokolwiek uczyniłyśmy jednemu z tych braci najmniejszych, to uczyniłyśmy dla Niego (por. Mt 25,40), zgodnie z celem Zgromadzenia, chcemy otoczyć opieką pełną ofiarnej miłości samotne matki, chronić przez to życie nienarodzonych dzieci. (Wstęp do rozdz. VI)

 Uczestnicząc w królewskiej misji Chrystusa, pragniemy być ludem służącym życiu. Realizując cel Zgromadzenia, chcemy głosić prawdę, że życie ludzkie jest święte i nienaruszalne, że istota ludzka powinna być traktowana jako osoba od chwili poczęcia, bo nie stanie się nigdy człowiekiem, jeśli nie jest nim od tego momentu.

        Poświęcając poprzez śluby swoje życie Bogu, oddajemy je z miłości właśnie tym bliźnim najsłabszym i najbardziej potrzebującym.

        Wysławiając Ewangelię życia, w codziennej modlitwie chwalimy i błogosławimy Boga Stwórcę za dar życia, błagając Go za każde poczęte i zagrożone dziecko oraz wynagradzając za wszystkie grzechy przeciwko życiu W codzienności składamy dar z siebie przez gesty ofiary, często niepozornej i ukrytej. Bezpośrednią realizacją charyzmatu Zgromadzenia jest służba życiu poprzez obecność i codzienną troskę o matki i ich dzieci w prowadzonym przez nas Domu Samotnej Matki im. Stanisławy Leszczyńskiej przy ul. Broniewskiego 1a w Łodzi.

    Służymy tutaj Ewangedzialnosc apostolska dsmlii życia otaczając opieką kobiety znajdujące się w szczególnie trudnej sytuacji, narażone na pokusę aborcji, te, które nie boją się wydać na świat dziecka i wychować go nawet bez udziału ojca. Tutaj odzyskują poczucie sensu życia i motywację, znajdują potrzebną pomoc i oparcie w przezwyciężeniu problemów.

      Dom ten przeznaczony jest na czasowy pobyt dla samotnych kobiet w ciąży i z dziećmi do ósmego miesiąca ich życia, nie posiadających innych możliwości bezpiecznego pobytu dla siebie i dziecka. Matki przyjmowane są niezależnie od dawnego miejsca zamieszkania czy pochodzenia. Mają zagwarantowaną anonimowość i dyskrecję oraz otoczone są pomocą fachowego personelu. Podczas pobytu w placówce mogą kontynuować naukę w odpowiednim typie szkoły, mają zapewnione podstawowe warunki materialne i bytowe. Poprzez pomoc prawną i medyczną, pracę opiekuńczą, wychowawczą i psychoterapeutyczną samotne matki mogą przygotować się tutaj do podjęcia trudu samodzielnego życia i wychowania dziecka. Tam gdzie jest to możliwe i dobre, podejmowane są próby nawiązania zerwanego kontaktu z rodziną i środowiskiem.Szanując wolność religijną podopiecznych, proponuje się im wszechstronną pomoc duchową i udział w życiu sakramentalnym Kościoła. Do ich dyspozycji jest kapelan Domu oraz pracujące tam siostry. W Domu jest otwarta cały dzień kaplic. Tabernakulum, ozdobione symbolem serca, znakiem obecnej tutaj nieustannie Miłości i cały wystrój kaplicy stwarza atmosferę modlitwy i do niej zaprasza. Istnieje możliwość codziennego uczestniczenia we Mszy świętej, W okresie Adwentu i Wielkiego Postu przeprowadzane są w Domu 3-dniowe rekolekcje.

        Dnia 1 grudnia 2012 roku zostały powołane do istnienia Mieszkania Chronione naszego Zgromadzenia. Mieszczą się one w wydzielonej części Domu Głównego przy ul. Janosika 141 - w pomieszczeniach, w których w latach 1978 - 1992 roku znajdował się pierwszy w Łodzi Dom Samotnej Matki. Mają one służyć matkom opuszczającym DSM (przy ul. Broniewskiego 1a), które oczekują na mieszkanie socjalne. Podstawowym celem tej formy pomocy jest umożliwienie matkom przygotowania do pełnej samodzielności. Dnia 04.01.2013r. do mieszkań chronionych wprowadziła się pierwsza matka z dwójką dzieci.

      Opowiadając się po stronie życia organizujemy rekolekcje i dni skupienia dla dziewcząt poświęcone godności i powołaniu kobiety, służbie życiu i Duchowej Adopcji dziecka poczętego. Nasz założyciel, bł. Ojciec Anastazy Pankiewicz, który zginął męczeńsko w Dachau, pozostawił nam w testamencie symbol "wyciągniętych dłoni", które w brutalny sposób stracił przed śmiercią, gdy chciał pomóc bezbronnemu współwięźniowi. To przesłanie zostało przez nas podjęte; angażujemy się w duszpasterstwo młodzieży biorąc udział w oazach i pielgrzymkach, zajmujemy się katechizacją, pracą w kancelariach parafialnych i zakrystiach, służymy ubogim zgłaszającym się na furtę wydając im posiłki, wspomagamy zwracających się o pomoc więźniów. Pracujemy również w Katolickim Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącym Ojców Bernardynów, kontynuując dzieło O. Anastazego, twórcy tej szkoły, katechizując i służąc pracą w kancelarii oraz bibliotece.